1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Kadra Instytutu Sztuk Literackich

Autokreacja literacka

 

 

Wielu twórców traktuje literaturę jako swoistą psychoterapię i zaspokaja potrzebę swoistego ekshibicjonizmu. Na ile „ja” w literaturze ma uprawnienia do istnienia? Jakie powinny być literackie relacje między podmiotem a przedmiotem? Czy autor powinien się we własnej twórczości przeglądać jak w lustrze, czy też pozwalać czytelnikowi zaglądać przez literackie okna do własnej duszy. I co kogo obchodzi dusza pisarza?

Boskie funkcje literatury

 

 

Literatura jest jedyną dziedziną, w której człowiek może postawić siebie w roli Boga: stworzyć własny świat, kreować bohaterów na obraz i podobieństwo swoje, ustanawiać prawa i zasady. Czy jednak kreacja pełnej nierzeczywistości może być dobrze przyjęta przez Czytelnika, który w literaturze zechce poszukiwać odpowiedzi na pytania o cel i sens życia?

Ćwiczenie wyobraźni, ostrzenie intuicji, oswajanie fantazji – czyli naoczny dowód na to, że można napisania opowiadania na podstawie notatki prasowej w pól godziny, korzystając z tajemniczych „instrukcji” prowadzącego

 

 

Uczestnicy warsztatów przychodzą z notatnikami. Prowadzący – bez wstępu i bez słów powitania – wprowadza zebranych w sugestywną aurę. Czyli – z ekspresją i z przejęciem opowiada im pewną historię. Nic ze spraw mrożących krew w żyłach. Tajemnica czai się w realistycznych opisach środowiska naturalnego kogoś, kogo coraz łatwiej sobie wyobrazić… Stop! Prowadzący wita słuchaczy, wyjaśnia, czego mogą oni dokonać w ciągu czterdziestu pięciu minut: oto każdy z nich napisze oryginalne opowiadanie, pod warunkiem, że pierwsze zdanie wprowadzające – podyktowane przez prowadzącego – ma być zachowane w oryginalnym brzmieniu.

Uwaga: powyższe zajęcia warsztatowe powinny odbywać się w trakcie dwóch spotkań – najlepiej dzień po dniu: na świeżo. Pierwszego dnia prowadzący zabiera opowiadania uczestników celem ich lektury i oceny. Podczas spotkania nazajutrz omawia wszystkie próby, a najciekawsze poddaje ocenie uczestników.

Emocje ludzkie w poezji

 

 

Opis miłości, nadziei, lęku, gniewu w obrazach słownych, w tropach poetyckich – próby kreatywności – własna twórczość. Warsztaty przeznaczone dla dorosłych.

Krótkie teksty – jak zawrzeć najwięcej treści w minimum słów

 

 

Każdy z uczestników przygotowuje krótki tekst – opowiadanie, esej, felieton lub wiersz – o objętości nie przekraczającej pół strony standardowego maszynopisu. Następnie z tekstem zapoznaje się prowadzący oraz pozostali uczestnicy ćwiczeń, i wspólnie tropią wszystkie wyrazy które nie są dla danego tekstu niezbędne.

Celem warsztatów jest nauczyć się szacunku dla słów. Umiejętności właściwego ich dobierania, unikania wyrazów zbędnych, nie wnoszących niczego istotnego. O Jerzym Kosińskim mówiono, że w swoich książkach dobiera sformułowania tak starannie, jakby każde niepotrzebne słowo miało go kosztować tysiąc dolarów. My nauczmy się tego przynajmniej tak, jakby każde nieuzasadnione słowo kosztowało nas pięćdziesiąt złotych.

Krytyka literacka

 

 

Praca nad wybranymi tekstami poetyckimi. Interpretacja utworów. Próby pisania recenzji.

Kształcenie zdolności do obserwowania świata, ludzi, zjawisk społecznych

 

 

Trening spostrzegawczości - z użyciem znanych metod, narzędzi, środków.

Kształcenie zdolności do rozpoznawania typu osobowości, indywidualnego systemu komunikacji werbalnej i niewerbalnej, wykorzystanie tej wiedzy do kreowania postaci literackich.

Nikt nie rodzi się bohaterem, ale pisarzem się trzeba urodzić. Potrzeba narracji a sztuka konstrukcji. Nie święci jednak garnki lepią – czyli o życiowych perturbacjach wielkich i mniejszych twórców. Dlaczego nie powinno się pisać o rzeczach, o których się nie ma pojęcia?

 

 

Dwoistość fascynacji szlachetnego Tomasza Manna. Mroczne tajemnice Dostojewskiego. Obyczaje Marii Dąbrowskiej. Bogdan Roniker, popularny niegdyś pisarz, ator wielu powieści i sztuk scenicznych – wykreślony z historii literatury w następstwie procesu sądowego i skazaniu go przez sąd w sprawie kryminalno-obyczajowej. Podwójne życie Bolesława Prusa. Ofiary Przybyszewskiego i w końcu Przybyszewski ofiara. Tajemnice Ireneusza Iredyńskiego. Ten skandalizujący Nabokov! I tak dalej, i dalej… refleksje z pogranicza sztuki, życia i kryminalistyki, rozwijanie wątków z moich wydanych w ostatnich latach książek „Piękni szaleńcy”, „Sekrety nieśmiertelnych” i „Jak upadają wielcy” oraz z esejów, które od jedenastu lat zamieszczam regularnie w autorskiem cyklu „Procesy artystyczne” w „Palestrze” – piśmie Adwokatury Polskiej.

Pisarz pod rękę z czytelnikiem? Tak – ale to nie znaczy, że istnieją sprawy oczywiste. Sztuka wchodzenia w różne światy i sposoby na przekraczanie granic konwencji. Jak to robili pisarze zawodowi, a jak świetni autorzy jednej książki?

 

 

Fiodor Dostojewski był pisarzem zawodowym, tworzył zajmujące fabuły, które mu pozwalał przekazać ważkie przesłania moralne, podzielić się oryginalnymi obserwacjami społeczno polityczne, wejść w głebie psychologiczne niedostępne zwykłemu zjadaczowi chleba – ale ani przez chwilę nie zpominał o własnych traumatycznych przeżyciach: o staniu przed plutonem egzekucyjnym (w ostatniej chwili nadeszło złagodzenie wyroku) oraz o atakach epilepsji, które pisarza nękały od tamtej chwili we wczsensej młodości aż do końca życia – i następowały bez wcześniejszych sygnałów. Bruno Schulz, który dwa swoje oryginalne tomy opowiadań tworzył z siłą potężnego kreatora, był człowiekiem przepełnionym sprzecznościami. Pod maską skromnego nauczyciela gimnazjalnego krył się uwodziciel, który zawładnął zmysłami Zofii Nałkowskiej. Apolityczny – w Drohobyczu podczas okupacji sowieckiej malował portrety Stalina, a po wkroczeniu Niemców – ozdabiał freskami sypialnię dzieci gestapowca. Co się wtedy działo w jego twórczej wyobraźni?

Pory roku

 

 

Warsztaty dla dzieci od 5 do 8 lat, także dla grup integracyjnych.

Cel: uwrażliwienie dziecka na piękno języka ojczystego, uruchamianie i rozwijanie wyobraźni, czego uwieńczeniem są próby kreatywne – własna twórczość.

Forma: praca nad słowem, tekstem poetyckim w formie zabawy, rysunku oraz wspólnego układania wierszy na wybrane tematy (pory roku)

Zastosowanie kinestezji – połączenia ruchu, muzyki, słowa.

Proces twórczy: sekrety i zasady

 

 

Refleksja nad problemami procesu twórczego: tak rządzącymi nim prawidłowościami, jak i realizacjami indywidualnych wariantów kreacji (metod powstawania) dzieła; zaznaczenie tego, co powtarzalne, i tego, co indywidualne, osobne - co stanowi „sekret”, tajemnicę każdego autorskiego działania.

Przefiltrowanie tekstu przez translację na język obcy i z powrotem, i co z tego wynika

 

 

Warsztaty polegają na przetłumaczeniu krótkiego tekstu na język obcy, a następnie z powrotem z języka obcego na polski. Przy czym uczestnicy, którzy wykonują drugą część ćwiczenia nie mogą znać oryginału, który posłużył w pierwszej części. Na koniec porównujemy oryginał z wersją, która powstała po „przefiltrowaniu” przez takie podwójne tłumaczenie.

Przekład jest rodzajem rozebrania tekstu do naga. Trzeba tekst rozłożyć na czynniki pierwsze i złożyć z powrotem – z innych części, w innym języku. Przy tej okazji wychodzą na jaw wszelkie mielizny i słabości tekstu. Trochę tak jak po rozebraniu jakiegoś urządzenia, i ponownym jego zmontowaniu, pozostają jakieś części, które nie wiadomo do czego służyły i o których nie wiemy dlaczego nie znalazły swojego miejsca przy ponownym montażu.

Pułapki wiersza – o metodach pracy nad tekstem poetyckim

 

 

Zajęcia dotyczą m. in. takich kwestii, jak: akt/proces kreacji wiersza, etapy (fazy) tworzenia tekstów poetyckich, budowanie dystansu wobec własnego utworu, samoświadomość pisarska, dialog autora z własnym dziełem.

Rozwijanie zdolności do „słuchania ludzi”, analizowania ich języka - zwrócenie uwagi na żargony, język profesjonalny, globisz, itd.

 

 

Celem warsztatów będzie uwrażliwienie na język, którym posługują się ludzie w różnych środowiskach, problemy z komunikowaniem się spowodowane wieloznacznością słów, terminów, pojęć.

Praca ze słownikami z różnych dyscyplin, pomagająca zrozumieć złożoność problemu komunikowania się ludzi.

Sztuka kreowania postaci literackich

 

 

"Portret psychologiczny" bohatera – zachowanie, cechy osobowości, relacje ze światem, język, komunikacja werbalna i niewerbalna – uwarunkowania środowiskowe, kulturowe, rodzinne, ”wrodzone”.

Sztuka rymowania

 

 

Warsztat poetyki stosowanej. Pojęcia czterech systemów wersyfikacyjnych. Rymy pełne, gramatyczne, asonanse i konsonanse. Metafory, alegorie i porównania.

Słowo, obraz, telewizja

 

 

Blaski i cienie kultury multimedialnej. Pojęcie tworzywa artystycznego. Czy można napisać film? Sztuka obserwacji. Podstawowe zasady kompozycji i montażu.

Teksty informacyjne jako podstawa wszystkich tekstów reportażowych, literatury faktu itp., wprawka do pisania opartego na obserwacji i konkrecie.

 

 

Opracowałam sprawdzoną w wieloletniej praktyce metodę nauki pisania tekstów informacyjnych i użytkowych w odróżnieniu od literackich. Jest to dobry wstęp do pisania tekstów z literatury faktu. Wykładałam moją metodę przez 18 lat w rozmaitych szkołach dziennikarskich i wyższych.

Adepci uczą się pisać w atmosferze zaaranżowanego stresu, przechodzą od tekstów skoncentrowanych na sobie do tekstów skoncentrowanych na czytelniku. Jest dużo okazji do omówienia roli obserwacji, nauka skupienia się na konkretach.

Translatoryka dla młodzieży: pisanie haiku i tłumaczenie haiku z języka angielskiego na język polski

 

 

Po krótkim wprowadzeniu „co to jest haiku” przeczytamy i porozmawiamy o kilkunastu przykładach tego gatunku. Będziemy śledzić haiku począwszy od Basho, twórcy haiku, XVII-wiecznego japońskiego poety okresu Edo (tu, ze względu na wkład Basho w rozwój haikai należy posłużyć się tłumaczeniami na język angielski, co jest odstępstwem od zasady dążenia do kongenialnego tłumaczenia, co również należy wyjaśnić i podkreślić) poprzez innych najwybitniejszych twórców, Yosa Buson (XVIII wiek), Kobayashii Issa (XVIII – XIX wiek), Masaoka Shiki (XIX – XX wiek) po haiku Czesława Miłosza. Będziemy analizować wspólnie wybrane wiersze. Potem każdy napisze swoje haiku, które będziemy głośno odczytywać i rozmawiać o nich.

Translatoryka: wybrane wiersze Emily Dickinson, tłumaczenie i analiza

 

 

Będziemy wspólnie tłumaczyć wybrane wiersze Emily Dickinson (z użyciem słowników tradycyjnych i/lub internetowych). Potem odczytamy swoje tłumaczenia i wyjaśnimy wątpliwości znaczeniowe. Na końcu, na podstawie istniejących, opublikowanych tłumaczeń Emily Dickinson, będziemy wspólnie omawiać własne propozycje tłumaczeń porównując z tzw. uznanymi wersjami; rozgryzać co jest przesłaniem wierszy tej, od lat intrygującej świat, amerykańskiej poetki okresu postromantyzmu i co przemawia za jej wybitnością.

Translatoryka: wybrane wiersze poetów anglosaskich, tłumaczenie i analiza

 

 

Propozycja wspólnego tłumaczenia wybranych utworów (do wyboru) Szekspira, Emily Dickinson, T.S. Eliota, beatników, Sylvii Plath, W.S. Merwina (pierwszego laureata międzynarodowej nagrody Zbigniewa Herberta w roku 2013) lub innych poetów, zasugerowanych przez Klienta (z użyciem słowników tradycyjnych i/lub internetowych). Wyjaśnianie wątpliwości, odczytanie tłumaczeń i porównanie ich z tzw. uznanymi wersjami (zastanawiając się co to są tłumaczenia kanoniczne). W końcu, rozgryzanie co jest przesłaniem tych wierszy i co przemawia za tym, że ci właśnie poeci przeszli do historii literatury światowej.

Warsztaty

 

Instytut Sztuki Literackiej oferuje warsztaty o zróżnicowanej tematyce. Poniżej przedstawione są zajęcia zgrupowane w następujące bloki: warsztaty o literaturze, warsztaty pisania prozy, warsztaty pisania poezji, warsztaty z translatoryki.

 

Warsztaty o literaturze:

Boskie funkcje literatury

Czy kreacja pełnej nierzeczywistości może być dobrze przyjęta przez Czytelnika, który w literaturze zechce poszukiwać odpowiedzi na pytania o cel i sens życia?

Proces twórczy: sekrety i zasady

Refleksja nad problemami procesu twórczego: tak rządzącymi nim prawidłowościami, jak i realizacjami indywidualnych wariantów kreacji (metod powstawania) dzieła.

Autokreacja literacka

Na ile „ja” w literaturze ma uprawnienia do istnienia? Jakie powinny być literackie relacje między podmiotem a przedmiotem?

Metafora? Wizualizacja? Konkret!

 

 

Kształcenie zdolności do obserwowania świata, ludzi, zjawisk społecznych

Kształcenie zdolności do rozpoznawania typu osobowości, indywidualnego systemu komunikacji werbalnej i niewerbalnej, wykorzystanie tej wiedzy do kreowania postaci literackich.

Wykorzystanie rzeczywistości do tworzenia fikcji

Jakie elementy rzeczywistości mogą posłużyć do tworzenia nierzeczywistości? Tworzenie bohaterów, krajobrazów, sytuacji i emocji całkowicie fikcyjnych przy pomocy fragmentów opisu codziennego życia.

Rozwijanie zdolności do „ słuchania ludzi”, analizowania ich języka - zwrócenie uwagi na żargony, język profesjonalny, globisz, itd.

Praca ze słownikami z różnych dyscyplin, pomagająca zrozumieć złożoność problemu komunikowania się ludzi.

 

Ćwiczenie wyobraźni, ostrzenie intuicji, oswajanie fantazji – czyli naoczny dowód na to, że można napisania opowiadania na podstawie notatki prasowej w pól godziny, korzystając z tajemniczych „instrukcji” prowadzącego

Prowadzący czyta i ocenia opowiadania uczestników, a następnie omawia wszystkie próby i najciekawsze poddaje ocenie uczestników

Łowcy tematów – ćwiczenie umiejętności wychwytywania tematów wartych literackiego ujęcia

Który temat nadaje się na kanwę wybitnego dzieła literackiego? Uzasadnij, dlaczego ma szansę zaistnieć w formie literackiej?

Nikt nie rodzi się bohaterem, ale pisarzem się trzeba urodzić. Potrzeba narracji a sztuka konstrukcji. Nie święci jednak garnki lepią – czyli o życiowych perturbacjach wielkich i mniejszych twórców. Dlaczego nie powinno się pisać o rzeczach, o których się

Dwoistość fascynacji szlachetnego Tomasza Manna, mroczne tajemnice Dostojewskiego, obyczaje Marii Dąbrowskiej... refleksje z pogranicza sztuki, życia i kryminalistyki, rozwijanie wątków z moich wydanych w ostatnich latach książek

Słowo, obraz, telewizja

Blaski i cienie kultury multimedialnej. Pojęcie tworzywa artystycznego. Czy można napisać film? Sztuka obserwacji. Podstawowe zasady kompozycji i montażu.

Pisarz pod rękę z czytelnikiem? Tak – ale to nie znaczy, że istnieją sprawy oczywiste. Sztuka wchodzenia w różne światy i sposoby na przekraczanie granic konwencji. Jak to robili pisarze zawodowi, a jak świetni autorzy jednej książki?

Fiodor Dostojewski, Bruno Schulz, Zofia Nałkowska... Co się wtedy działo w jego twórczej wyobraźni? Na ile rzeczywistość mieszała się z fikcją?

Analiza twórczości wybranych pisarzy lat 90-tych z Polski

 

 

Warsztaty pisania prozy:

Sztuka kreowania postaci literackich

„Portret psychologiczny” bohatera – zachowanie, cechy osobowości, relacje ze światem, język, komunikacja werbalna i niewerbalna – uwarunkowania środowiskowe, kulturowe, rodzinne, ”wrodzone”.

 
Warsztaty pisania fantasy

Od bohaterów po originalny świat fantasy - czyli o tym, co każdy pisarz fantasy wiedzieć powinien.

 

Warsztaty kreatywnego pisania dla młodzieży

Do każdej szkoły uczęszczają uzdolnieni literacko uczniowie, którzy najczęściej piszą do szuflady. Warsztaty kreatywnego pisania dają im szansę sprawdzenia swoich umiejętności pisarskich i rozwinięcia skrzydeł.

 

Recenzja literacka

 

 

Krytyka literacka

Praca nad wybranymi tekstami poetyckimi. Interpretacja utworów. Próby pisania recenzji.

 

Krytyka: sztuka rozmawiania i poprawiania

 

 

Warsztat krytyka literackiego - jak napisać recenzję

 

 

Krótkie teksty – jak zawrzeć najwięcej treści w minimum słów

Celem warsztatów jest nauczyć się szacunku dla słów, umiejętności właściwego ich dobierania, unikania wyrazów zbędnych, nie wnoszących niczego istotnego.

Teksty informacyjne jako podstawa wszystkich tekstów reportażowych, literatury faktu itp., wprawka do pisania opartego na obserwacji i konkrecie.

Nauka pisania tekstów informacyjnych i użytkowych w odróżnieniu od literackich. Dobry wstęp do pisania tekstów z literatury faktu.

Warsztaty pisania prozy

 

 

Warsztat bajko pisania dla literatów, rodziców i psychoterapeutów

 

 

„Zapis automatyczny” – ćwiczenia techniki skojarzeniowej

 

 

„Najmniej słów” (formuła Juliana Przybosia) – ćwiczenia techniki skrótu (na wybranym tekście)

 

 

Scenariusze teatralne – dzieło sztuki, narzędzie psychoterapii, interwencja społeczna

 

 

Żywy teatr zmiany – o praktykowaniu teatru obrzędowe – szkolenie tworzenia scenariuszy Teatru Obrzędowego

 

 

Warsztaty pisania poezji:

Logos, dezintegracja , filozofia wiersza, rozmowa

 

 

Warsztaty pisania poezji

Co to jest liryka współczesna, formy klasyczne i awangardowe, najczęstsze błędy - czyli czyli o tym, co każdy poeta wiedzieć powinien.

Warsztat poety - jak napisać dobry wiersz, jak nie napisać złego wiersza

 

 

Wszechświat poezji, galaktyki słów

 

 

Co jest niezbędne do powstania utworu poetyckiego? Pasja czy warsztat?

 

 

Pułapki wiersza – o metodach pracy nad tekstem poetyckim

Zajęcia dotyczą m. in. takich kwestii, jak: akt/proces kreacji wiersza, etapy (fazy) tworzenia tekstów poetyckich, budowanie dystansu wobec własnego utworu, samoświadomość pisarska, dialog autora z własnym dziełem.

Pomysł wiersza – konstrukcja – destrukcja - synteza

 

 

Pory roku

Warsztaty dla dzieci 5-8 lat. Cel: uwrażliwienie dziecka na piękno języka ojczystego, uruchamianie i rozwijanie wyobraźni, czego uwieńczeniem są próby kreatywne.

Sztuka rymowania

Warsztat poetyki stosowanej. Pojęcia czterech systemów wersyfikacyjnych. Rymy pełne, gramatyczne, asonanse i konsonanse. Metafory, alegorie i porównania.

Emocje ludzkie w poezji

Opis miłości, nadziei, lęku, gniewu w obrazach słownych, w tropach poetyckich – próby kreatywności – własna twórczość. Dla dorosłych.

Głośne czytanie – muzyka i rytm w poezji

 

 

„Dykcja poetycka” – w poszukiwaniu indywidualnego głosu twórcy

Rozważania nad zagadnieniem artystycznego usamodzielnienia się debiutującego autora, nad budowaniem przezeń własnego rozpoznawalnego „idiomu” literackiego.

Związek malarstwa, muzyki i słowa

Opisy przyrody, stanów emocjonalnych w formie poetyckiej poprzez operowanie kolorystyką. Muzyka inspiracją poezją, ale i tworzywem wiersza.

 

Matematyka i biofizyka sztuki, myśli na wolności

 

 

Warsztaty z translatoryki:

Translatoryka dla młodzieży: pisanie haiku i tłumaczenie haiku z języka angielskiego na język polski

Po krótkim wprowadzeniu „co to jest haiku” przeczytamy i porozmawiamy o kilkunastu przykładach tego gatunku - od twórcy haiku po haiku Czesława Miłosza.

Przefiltrowanie tekstu przez translację na język obcy i z powrotem, i co z tego wynika

Przekład jest rodzajem rozebrania tekstu do naga. Trzeba tekst rozłożyć na czynniki pierwsze i złożyć z powrotem – z innych części, w innym języku. Przy tej okazji wychodzą na jaw wszelkie mielizny i słabości tekstu.

Translatoryka: wybrane wiersze Emily Dickinson, tłumaczenie i analiza

Wspólne tłumaczenie wybranych utworów, omówienie i porównanie z uznanymi tłumaczeniami.

 

Translatoryka: wybrane wiersze poetów anglosaskich, tłumaczenie i analiza

Wspólne tłumaczenie wybranych utworów Szekspira, Emily Dickinson, T.S. Eliota, i innych, omówienie i wyjaśnienie wątpliwości, porównanie prac z uznanymi tłumaczeniami.

 

Warsztaty pisania fantasy

 

 

Na warsztatach omawiane są następujące zagadnienia:

1. Najlepszy możliwy warsztat, czyli co każdy pisarz fantasy wiedzieć powinien:

• Jak powinien wyglądać warsztat pisarza fantasy

• Jak stworzyć własny warsztat

• Co trzeba wiedzieć o pisaniu, zanim przystąpi się do pisania powieści i opowiadań fantasy?

 

2. Wojownicy, czarodzieje, smoki i inne stwory, czyli jak stworzyć fascynujących bohaterów fantasy?

• Jakie cechy musi mieć bohater literacki, by przyciągnąć uwagę czytelników

• Jak wymyślać rasy, gatunki, istoty ze świata żywych i umarłych

• Jakie błędy najczęściej popełniają początkujący autorzy fantasy

 

3. Fantastyczna kraina, jej magia, kultura i obyczaje, czyli jak obmyślić oryginalny świat fantasy:

• Dlaczego warto stworzyć swój oryginalny świat fantasy?

• Z mapą czy bez? – o detalach, które budują klimat i napięcie

• Magia, sztuka wojny i obyczaje twojego świata fantasy

 

4. O dobrym dialogu w fantasy

• Jakie są najczęstsze błędy w dialogach literackich i jak ich uniknąć?

• Jak pisać ekscytujące dialogi

• Dlaczego dialog może dać więcej niż opis

 

5. Makabra, niezwykłość, tajemnica – jak to się robi w fantasy

• O tym, co niezwykłe, o tym, co nietypowe – i jak zrobić z tego literaturę

• Elementy najlepszej opowieści fantasy: zagadka, tajemnica, nieoczekiwane

 

6. Przede wszystkim zabawa, czyli o dowcipie i śmiechu, oraz o fabule i jej rodzajach w fantasy:

• Czy proza fantasy musi być zabawna

• Co zyskuje opowieść, kiedy jest dowcipna

• Jakie są rodzaje i schematy fabuł i czy warto wymyślać własne

 

Kolejność realizowania tematów na warsztatach może być inna od kolejności na liście.

Warsztaty pisania poezji

 

 

Warsztaty koncentrują się na następujących zagadnieniach:

1. Skąd się biorą wiersze i kto to jest „silny poeta”?

2. Co to jest liryka nowoczesna?

3. Formy klasyczne i awangardowe w poezji współczesnej.

4. Czym różni się dobry wiersz od złego?

5. Codzienność i niecodzienność, zwykłość i niezwykłość w wierszu, czyli o wzniosłości w poezji współczesnej.

6. Najczęstsze błędy piszących wiersze i sposoby przeciwdziałania im.

 

Kolejność realizowania tematów na warsztatach może być inna od kolejności na liście.

Wykorzystanie rzeczywistości do tworzenia fikcji

 

 

Jakie elementy rzeczywistości mogą posłużyć do tworzenia nierzeczywistości? Zestawienie elementów puzzli realizmu do wykreowania własnego świata, który nie jest fotografią świata istniejącego. Tworzenie bohaterów, krajobrazów, sytuacji i emocji całkowicie fikcyjnych przy pomocy fragmentów opisu codziennego życia.

Związek malarstwa, muzyki i słowa

 

 

Opisy przyrody, stanów emocjonalnych w formie poetyckiej poprzez operowanie kolorystyką. Muzyka inspiracją poezją, ale i tworzywem wiersza.

Układanie wierszy w czasie słuchania muzyki, np. Chopina, Beethovena i innych

„Dykcja poetycka” – w poszukiwaniu indywidualnego głosu twórcy

 

 

Rozważania nad zagadnieniem artystycznego usamodzielnienia się debiutującego autora (m. in. od twórczości własnego pokolenia, istniejących hierarchii i paradygmatów literackich, mód i wpływów), nad budowaniem przezeń własnego rozpoznawalnego „idiomu” literackiego.

Who's Online

Odwiedza nas 15 gości oraz 0 użytkowników.