1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Artystyczne odniesienia psychodeliczno-mistycznych stanów świadomości; „psychodelia” romantyczna

 

 

Krótka charakterystyka artystycznych przełożeń doświadczeń psychodeliczno-mistycznych (najbardziej oczywistych w wypadku tzw. sztuk pięknych) w odniesieniu do literatury i muzyki, próba identyfikacji podstawowych cech twórczości z podobnych inspiracji wynikającej oraz oceny roli, jaką odgrywa tu intoksykacja psychodeliczna (przypadki twórczości „psychodelicznej” bez udziału odnośnych substancji jak najbardziej istnieją); szeroko rozumiany romantyzm jako początkowy okres systematycznego rozwoju twórczości psychodelicznie inspirowanej (mimo wcześniejszych inklinacji w tym kierunku Pindara i Ronsarda); omówienie wybranych dzieł z tego zakresu w porządku chronologicznym (E. P. de Senancour, E.T. A Hoffmann, S. T. Coleridge, G. Nerval, E. A . Poe, A. Bertrand, Ch. Baudelaire. R. L. Stevenson, marginalnie też Gogol jako autor „Newskiego Prospektu”) paralelnie do nurtu romantycznego mistycyzmu, w sensie literackim realizującego się dość podobnie (Blake, Słowacki, Thoreau); odniesienia muzyczne (Berlioz, Liszt, Wagner, Mussorgski).

Obserwuj Instytut LAI!

Who's Online

Odwiedza nas 40 gości oraz 0 użytkowników.